Przemoc domowa, zwana także przemocą w związku partnerskim (IPV), jest jednym z najpilniejszych problemów zdrowia publicznego i praw człowieka na świecie.

Światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że jedna na trzy kobiety doświadczyła przemocy fizycznej lub seksualnej ze strony partnera.

Choć choroba ta może dotknąć każdego, to kobiety i dziewczęta są nią w dalszym ciągu dotknięte w sposób nieproporcjonalny.

Przemoc domowa obejmuje krzywdę fizyczną, znęcanie się psychiczne, przymus seksualny, kontrolę finansową i nękanie.

Oprócz obrażeń fizycznych, osoby, które przeżyły, często zmagają się z długotrwałymi traumami, depresją, lękiem i trudnościami ekonomicznymi.

Dzieci narażone na przemoc są również narażone na problemy emocjonalne i behawioralne trwające całe życie.

Sygnałami ostrzegawczymi mogą być częste niewyjaśnione urazy, izolacja od bliskich, nagłe zmiany w zachowaniu i widoczny niepokój.

Rozpoznanie tych oznak ze współczuciem, a nie osądem, może uratować życie.

Istnieją prawa i systemy wsparcia na całym świecie, na przykład w USA

Ustawa o przemocy wobec kobiet i Konwencja Stambulska w Europie.

Jednakże luki nadal istnieją, zwłaszcza w społecznościach zmarginalizowanych.

Społeczności mogą pomóc poprzez podnoszenie świadomości, szkolenie specjalistów, oferowanie bezpiecznych przestrzeni i zachęcanie przypadkowych osób do interwencji.

Promocja cyfrowa powinna opierać się na sprawdzonych źródłach, a nie na sensacji.