![\"Nathalie](\"https:\/\/resize.elle.fr\/square\/var\/plain_site\/storage\/images\/pages\/la-redaction\/nathalie-dupuis\/40235166-2-fre-FR\/Nathalie-Dupuis.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nPralka dzia\u0142aj\u0105ca bez detergentu, ziemniaki pozostawione na kuchence, nieodebrane spotkanie\u2026<\/p>\n\n\n\n
Vincent Valinducq, znany widzom francuskiego porannego programu \u201eT\u00e9l\u00e9matin\u201d na kanale France 2 ze swoich segment\u00f3w o zdrowiu, d\u0142ugo zwleka\u0142 z postawieniem prawid\u0142owej diagnozy choroby swojej matki Nadine: choroby neurodegeneracyjnej zwi\u0105zanej z chorob\u0105\u00a0\u00a0Alzheimera\u00a0.<\/p>\n\n\n\n
Nie zdawa\u0142 sobie sprawy, jak bardzo zmieni si\u0119 jego codzienne \u017cycie, przemieniaj\u0105c si\u0119 w czternastoletni maraton, podczas kt\u00f3rego on i jego starszy brat zawiesili swoje \u017cycie, by opiekowa\u0107 si\u0119 matk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Na podstawie tego do\u015bwiadczenia lekarz rodzinny napisa\u0142 wnikliw\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201eJe suis devenu le parent de mes parents\u201d (wydawnictwo Stock). W niej rzuca \u015bwiat\u0142o na sytuacj\u0119 opiekun\u00f3w, kt\u00f3ra obecnie dotyka prawie 11 milion\u00f3w os\u00f3b we Francji.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy spotykamy go pewnego jesiennego popo\u0142udnia w Pary\u017cu, 42-latek o studenckiej powierzchowno\u015bci ma ciep\u0142e spojrzenie kogo\u015b, kto przyzwyczai\u0142 si\u0119 do stawiania innych ponad sob\u0105. Zachowuje jedynie szcz\u0119\u015bliwe wspomnienia z dzieci\u0144stwa w Hawrze. Jego ojciec, Denis, i dziadek byli robotnikami portowymi; matka, sprzedawczyni odzie\u017cy dzieci\u0119cej, przesta\u0142a pracowa\u0107, aby wychowa\u0107 jego i starszego o trzy lata brata S\u00e9bastiena. \u201eMieszkali\u015bmy w ma\u0142ym domu, kt\u00f3ry ojciec sam wyremontowa\u0142. Moi rodzice pochodzili ze skromnej rodziny, ale niczego nam nie brakowa\u0142o. Jedyn\u0105 warto\u015bci\u0105, jaka liczy\u0142a si\u0119 dla mojego ojca, by\u0142a ci\u0119\u017cka praca. Moja matka by\u0142a prawdziw\u0105 kwok\u0105<\/a> , kt\u00f3ra odbiera\u0142a nas ze szko\u0142y, dba\u0142a o to, \u017ceby\u015bmy mieli butelk\u0119 wody mi\u0119towej i herbatniki BN na popo\u0142udniow\u0105 przek\u0105sk\u0119, nigdy nie pozwala\u0142a nam wychodzi\u0107 bez porz\u0105dnie wypastowanych but\u00f3w i uwielbia\u0142a gotowa\u0107 nam pyszne posi\u0142ki\u201d.<\/p>\n\n\n\n Une fois son bac d\u00e9croch\u00e9, le jeune Vincent devient, comme tous les gar\u00e7ons de la famille, et notamment son fr\u00e8re, docker sur le port du Havre. \u00ab Je me souviens encore de mon premier jour, le samedi 14 octobre 1999. Il faisait un temps de chien et mon p\u00e8re, tr\u00e8s fier, m\u2019avait pr\u00e9sent\u00e9 \u00e0 tous ses coll\u00e8gues. Je flottais dans mes chaussures et mon bleu de travail, j\u2019avais un casque de travers sur la t\u00eate et des gants en cuir. Je me suis retrouv\u00e9 avec une barre en fer entre les mains et, assez vite, \u00e0 me demander ce que je faisais l\u00e0. \u00bb Car, depuis l\u2019\u00e9cole primaire, il n\u2019a qu\u2019une id\u00e9e en t\u00eate : devenir m\u00e9decin. Mais il se heurte aux convictions de son p\u00e8re, qui a int\u00e9gr\u00e9 une forme de d\u00e9terminisme social. \u00ab Pour lui, il n\u2019y avait qu\u2019un fils de m\u00e9decin qui pouvait le devenir. \u00bb Vincent s\u2019inscrit parall\u00e8lement \u00e0 la fac de biologie et finit par trouver un emploi dans l\u2019industrie pharma\u00adceutique. \u00ab J\u2019allais tr\u00e8s souvent \u00e0 l\u2019h\u00f4pital \u00e9changer avec des m\u00e9decins et j\u2019adorais cette odeur que beaucoup de gens d\u00e9testent. \u00c0 l\u2019\u00e9poque je ne loupais aucun \u00e9pisode de la s\u00e9rie \u201cUrgences\u201d. Un jour, j\u2019ai d\u00e9cid\u00e9 de tout plaquer, d\u2019abandon\u00adner mon salaire et mon appartement \u00e0 Paris<\/a> pour commencer des \u00e9tudes de m\u00e9decine. \u00bb<\/p>\n\n\n\n \u00c0 23 ans, il repart de z\u00e9ro, sans rien dire \u00e0 ses potes, s\u2019inscrit \u00e0 la fac de Rouen, loue un petit studio et passe tous ses week\u00adends chez ses parents, chouchout\u00e9 par sa maman. Il est en deuxi\u00e8me ann\u00e9e de m\u00e9de\u00adcine lorsque les premiers signes de la maladie de sa m\u00e8re appa\u00adraissent. Nadine, jolie femme coquette, a alors la petite cinquantaine. \u00ab Elle passait la t\u00eate dans ma chambre pour me demander ce que je voulais pour d\u00eener. Souvent. Trois ou quatre fois de suite. Cela m\u2019aga\u00e7ait. Surtout, je m\u2019\u00e9tonnais : lorsque je r\u00e9pondais \u201cdes \u0153ufs\u201d, je me retrouvais avec une moussaka ou du jambon\u2026 \u00bb Il raconte aussi cette anecdote bouleversante : alors qu\u2019il est en voiture avec elle, il lui fait remarquer qu\u2019elle a oubli\u00e9 de se couper les ongles, puis sort faire une course. \u00ab Lorsque je suis revenu, elle avait trouv\u00e9 dans la bo\u00eete \u00e0 gants une sorte de clamp [une pince de chirurgie, ndlr] et s\u2019\u00e9tait arrach\u00e9 deux ongles avec. Je m\u2019en suis tellement voulu\u2026 \u00bb<\/p>\n\n\n\n Apr\u00e8s des ann\u00e9es d\u2019errance, un neurologue pose enfin un diagnostic. \u00ab Un jour, j\u2019ai re\u00e7u une lettre qui \u00e9voquait trois possibilit\u00e9s, et dans les trois cas il s\u2019agis\u00ad sait d\u2019une maladie neurod\u00e9g\u00e9n\u00e9rative. L\u2019avenir \u00e9tait tr\u00e8s sombre. \u00bb Leur p\u00e8re prend sa retraite de mani\u00e8re anticip\u00e9e pour se d\u00e9vouer enti\u00e8rement \u00e0 sa femme. Vincent et son fr\u00e8re se font la promesse tacite de ne jamais envoyer leur m\u00e8re en institution. \u00ab J\u2019ai mis ma vie entre parenth\u00e8ses mais je n\u2019avais pas d\u2019autres options. Plus rien d\u2019autre ne m\u2019int\u00e9ressait, je n\u2019as\u00ad pirais \u00e0 aucune l\u00e9g\u00e8ret\u00e9. Il n\u2019\u00e9tait pas question de faire autre\u00ad ment. \u00bb En 2015, Vincent termine son cursus et pr\u00eate le serment d\u2019Hippocrate devant ses parents. \u00ab Je tenais absolument \u00e0 ce qu\u2019ils soient pr\u00e9sents pour ma soutenance de th\u00e8se qui traitait des infections sexuellement transmissibles. J\u2019\u00e9tais fier, mais je n\u2019avais pas anticip\u00e9 que mon directeur de th\u00e8se allait dire devant eux : \u201cTr\u00e8s int\u00e9ressant, votre passage sur la p\u00e9n\u00e9tration anale et l\u2019\u00e9jaculation sans pr\u00e9servatif !\u201d \u00bb<\/p>\n\n\n\n \u00c0 33 ans, Vincent r\u00e9alise son r\u00eave d\u2019enfant, devenir m\u00e9decin. Mais l\u2019enfer ne fait que commencer \u00e0 la maison. Car, petit \u00e0 petit, Nadine perd en autonomie et requiert de plus en plus d\u2019attention. Dans son livre, Vincent s\u2019attache \u00e0 d\u00e9crire l\u2019\u00e9vo\u00adlution insidieuse de la maladie. Ce moment o\u00f9 sa m\u00e8re ne peut lacer ses chaussures, ses premi\u00e8res difficult\u00e9s pour marcher, se laver, manger, la fourchette bient\u00f4t remplac\u00e9e par une petite cuill\u00e8re, puis, \u00e0 la toute fin, par une seringue. Sans jamais s\u2019apitoyer, Vincent n\u2019\u00e9lude rien des difficult\u00e9s, de la fatigue et du stress avec lesquels il s\u2019habitue \u00e0 vivre. \u00ab Chaque nuit, m\u00eame lorsque je n\u2019\u00e9tais pas aupr\u00e8s d\u2019elle, je me r\u00e9veillais et je v\u00e9rifiais que je n\u2019avais pas de messages. J\u2019\u00e9tais \u00e9puis\u00e9, et surtout je me sentais tr\u00e8s seul. J\u2019ai fini par consulter une psy, qui a \u00e9t\u00e9 d\u2019un soutien sans faille, \u00e0 laquelle je racontais les d\u00e9boires de ma vie priv\u00e9e. Elle a d\u00e9busqu\u00e9 l\u2019arbre qui cachait la for\u00eat. La r\u00e9alit\u00e9, c\u2019est que j\u2019avais une maman qui \u00e9tait malade et que j\u2019\u00e9tais devenu le parent de mes parents. \u00bb<\/p>\n\n\n\n Do udr\u0119ki dochodzi\u0142 niewyobra\u017calny smutek bezradnego obserwowania przemiany matki, kt\u00f3ra stawa\u0142a si\u0119 coraz bardziej nieobecna, coraz bardziej odleg\u0142a, coraz bardziej umniejszana. \u201eTo si\u0119 nazywa \u017ca\u0142oba antycypacyjna i jest charakterystyczne dla chor\u00f3b neurodegeneracyjnych. Musisz zaakceptowa\u0107, \u017ce osoba, kt\u00f3r\u0105 masz przed sob\u0105, nie jest ju\u017c t\u0105, kt\u00f3r\u0105 zna\u0142e\u015b. Utrata rodzic\u00f3w to utrata cz\u0119\u015bci siebie. Tylko ona mog\u0142a mi przypomnie\u0107 o g\u0142upich rzeczach, kt\u00f3re robi\u0142em w dzieci\u0144stwie\u2026\u201d Nadine zmar\u0142a we \u015bnie 21 kwietnia 2022 roku w wieku 64 lat. \u201eNast\u0119pnego dnia zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce wszystko kr\u0119ci\u0142o si\u0119 wok\u00f3\u0142 niej przez ostatnie czterna\u015bcie lat. Po raz pierwszy od dawna us\u0142ysza\u0142am \u015bpiew ptak\u00f3w w ogrodzie\u201d. Denis, ich ojciec, wyczerpany latami kap\u0142a\u0144stwa, do\u0142\u0105czy\u0142 do niej p\u00f3\u0142tora miesi\u0105ca p\u00f3\u017aniej. \u201eStraci\u0142 sens \u017cycia. Jedyne, co sobie powtarzam, to to, \u017ce nic nie zdo\u0142a rozdzieli\u0107 moich rodzic\u00f3w na d\u0142ugo\u201d.<\/p>\n\n\n\n Utrata obojga rodzic\u00f3w w tak kr\u00f3tkim czasie ostatecznie wyczerpa\u0142a jego ostatnie rezerwy si\u0142. \u201ePrze\u017cy\u0142em to bardzo ci\u0119\u017cko i szuka\u0142em pomocy. Rozumiem tych, kt\u00f3rzy decyduj\u0105 si\u0119 na wys\u0142anie bliskiej osoby do specjalistycznej plac\u00f3wki i nale\u017cy ich zach\u0119ca\u0107 do pozbycia si\u0119 poczucia winy. Ale niczego nie \u017ca\u0142uj\u0119. Nie zni\u00f3s\u0142bym jej \u015bmierci nigdzie indziej ni\u017c w domu\u201d. Dzi\u015b Vincent czuje, \u017ce ma misj\u0119: pomaga\u0107 opiekunom, kt\u00f3rzy wed\u0142ug prognoz do 2030 roku b\u0119d\u0105 stanowi\u0107 co czwart\u0105 francusk\u0105 si\u0142\u0119 robocz\u0105. W ko\u0144cu pozwala sobie na odrobin\u0119 luzu. Ale jeszcze nie ca\u0142kowicie si\u0119 od niego uwolni\u0142. Nadal czasami sprawdza telefon w nocy, \u017ceby upewni\u0107 si\u0119, \u017ce nie ma \u017cadnych wiadomo\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"To historia, kt\u00f3ra porusza 11 milion\u00f3w Francuz\u00f3w, kt\u00f3rzy dzi\u015b zajmuj\u0105 si\u0119 opiek\u0105 nad dzie\u0107mi. Vincent Valinducq przedstawia poruszaj\u0105c\u0105 i pi\u0119kn\u0105 opowie\u015b\u0107 o tym, \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":16754,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-16753","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ciekawe24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16753","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ciekawe24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ciekawe24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ciekawe24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ciekawe24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=16753"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/ciekawe24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16753\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16755,"href":"https:\/\/ciekawe24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16753\/revisions\/16755"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ciekawe24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/16754"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ciekawe24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=16753"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ciekawe24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=16753"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ciekawe24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=16753"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Nowy pocz\u0105tek<\/h2>\n\n\n\n
Un r\u00f4le pr\u00e9cieux <\/h2>\n\n\n\n